Waar de zeeen eeuwig golvend bruizen.
Het witte strand zo rusteloos omgeeft.
Waar de wind het klapperblad doet ruizen.
En het oerwoud haar geheimen heeft.
Ligt mijn land in al zijn stille schoonheid.
Paradijs waar ik in vrijheid vredig leef.
Nieuw Guinea oh land vol van zonlicht.
Jouw trouw zijn is mijn plicht.
Waarvoor ik graag alles geef.
Nog omsloten doorde stille aarde.
Rust de rijkdom van mijn dierbaar land.
Waar natuur zich van eeuwenlang vergaarde.
Wacht op kracht van menselijke hand.
Hoge bergen, meren, wouden, vlakten.
Houden diep en ongepeild hun schatbedekt.
Nieuw Guinea mijn land zo heerlijk wijd.
Tot geven graag bereid.
Wacht op de mens die het bewerkt.
Sinds de blanke mannen tot ons kwamen.
Uit het kleine verre Nederland.
Vloeiden vree en vrijheid hier tezamen.
Gingen rust en opbloei hand in hand.
Christus leer “Het blijde Evangelie”.
Bracht ons volk in duisternis ‘t ware licht.
Nieuw Guinea blijft altijd God’s stem verstaan.
En neemt zijn boodschap
Die heel ons leven hier richt.

Niets kan ons meer van elkander scheiden,
Samen bouwen we de toekomst op,
Dan zal eendracht ons tot welvaart leiden,
Van Merauke tot de Vogelkop,
Komen donkere onheilswolken dreigen,
Staan we vast en eensgezind hand in hand,
Nieuw-Guinea, ik offer dan als het moet,
Alles mijn goed en bloed,
Voor jouw mijn Vaderland.